Fietsvakantie Juli 2025 in Vallée de L’Indre, Frankrijk

Edward en Arthur Sliwinski

Introductie

Deze zomer hebben wij, mijn zoon en ik, een fietstocht afgelegd van 12 tot 19 Juli met als uitgangspunt de route langs de Vallée de L’Indre in Midden-Frankrijk. Deze route hebben we gekozen, omdat-ie leuk heuvelachtig is, maar niet teveel klimwerk vereist van een 60-plusser op een ‘gewone’ fiets met bepakking. We fietsten met ‘gewone’ racefietsen met zo’n 14 kg bepakking. Ik had een Gazelle Tour d’Italie uit 1981 (15 kg) en mijn zoon een BULLS  Harrier 3 (10 kg). De route de Vallée de L’Indre is een lineaire route en er is de mogelijkheid om met de trein terug te reizen. We hebben er een cirkelvormige route van gemaakt door de Brenne erbij te betrekken en een stukje langs de Creuse te fietsen. Er is een boekje te koop dat de route mooi beschrijft. De route op internet bevat enkele etappes meer die niet in het boekje zijn opgenomen.

Klik hier voor het routeboekje L'Indre à vélo

Routebeschrijving

Startpunt van de fietstocht was camping ‘Vallée de L’Indre’ in Montbazon. We werden heel vriendelijk ontvangen en kregen een mooie plaats aan rivier de L’Indre toegewezen. Het was ook heel fijn om even het zwembad in te duiken. Na ons geïnstalleerd te hebben gingen we het dorp verkennen.  Montbazon is hoofdzakelijk bekend vanwege het Forteresse de Montbazon dat jaarlijks veel bezoekers trekt. We hebben lekker gegeten in restaurant ‘La dolce Vita’. Achteraf hadden we dat misschien beter kunnen doen bij de populaire lounge-plek ‘Guingatte‘ dat tegen de camping aanligt maar daar kwamen we achteraf pas achter.

Op zondag 13 Juli begonnen we onze fietstocht met een eenvoudige etappe naar Loches. We hadden de aanpak om iedere dag om 6.00h op te staan, ons in orde te maken, de tent etc in te pakken en om rond 7.30h aan te fietsen. Ontbijten deden we meestal onderweg bij een bakkertje. Deze tactiek hield verband met het warme weer (‘s middags was het rond de 30°C), maar ik houd er gewoon ook van om vroeg op te staan. Deze etappe beslaat een kleine 40 km met ongeveer 400 hoogtemeters (volgens Strava). Een van de highlights onderweg is de Eolienne uit de 19^e eeuw bij Esvres. We verbleven op camping La Citadelle, een prima camping met een gaaf zwembad. Om een uur of twee gingen we het prachtige plaatsje Loches verkennen. De donjon, het chateau de Loches en musée Lansyer zijn zeker aan te raden. We hebben ’s avonds heerlijk gegeten bij het restaurantje La Racine des assiettes.

De volgende dag was het 14 juli, de Franse nationale feestdag. Onze bezorgdheid dat alles gesloten zou kwam uit en dus konden we pas ontbijten in St Hyppolyte na 7 km, waar het bakkertje wel open was. Wat een opluchting! De dag ervoor was de Tour de France hierlangs gekomen, en onze plannen werden met bewondering aangehoord door de klanten van de bakkerij. Nu moesten we het wel waarmaken. We fietsten verder richting Buzancais waar we het festival wilden bezoeken (totale etappe 50 km met weer 400 hoogtemeters). Het fietsen was goed te doen met regelmatig een leuk vals plat en dan de afdaling als beloning. Onderweg wilden we het chateau de Palluau-Frontenac bezoeken en lunchen in de auberge in het dorpje. Helaas was het chateau niet toegankelijk en de auberge (en het hotel) gesloten en aan het vervallen. Gelukkig konden we iets eten in een klein winkeltje in Saint Genou dat wel geopend was. Toen we aankwamen bij de camping ‘La Tete Noire’, bleken ze een middagpauze te hebben van 12.00h tot 15.00h. Zijn we maar alvast gaan zwemmen…. Deze camping is geen aanrader. Het is niet goed onderhouden en er hangen overal bordjes met geboden. We mochten onze eigen plaats uitzoeken en hebben verder goed geslapen. Om een uur of 5 gingen we het stadje in om 14 Juli mee te vieren. Bij een herdenkingspunt speelde de harmonie en werden kransen gelegd. Daarna ging het in optocht (burgemeester, vips, pompiers, gendarmerie, etc) naar het tweede monument. Ook daar speelde de harmonie en werden er kransen gelegd. Daarna volgden toespraken van de burgemeester, een vertegenwoordiger van het leger, en lokale scholieren. De 14 juli viering in Buzancais is heel speciaal omdat er ook een rol is weggelegd voor 200+ studenten uit diverse Europese landen die ’s avonds optredens verzorgden. Hierdoor stond de toespraak van de burgemeester geheel in het teken van de Europese gedachte met als basis natuurlijk de principes van de Franse revolutie: egalité, fraternité, liberté. Na de gratis champagne (het vuurwerk was afgelast vanwege brandgevaar door de aanhoudende droogte), konden de optredens beginnen. Erg indrukwekkend waren de optredens van de Bulgaarse delegatie (diverse volksdansen in klederdracht en zangoptredens) en de opleiding uit Litouwen (modern ballet).

De volgende dag weer op tijd op pad naar Saint Gaultier via het gebied van La Brenne met vele meren en vijvers. We fietsten via Vendroeuves en Mezieres en Brenne naar het Maison du Parc bij Rosnay. Onderweg hebben we nog bij een vogelkijkhut genoten van de zilverreigers in BelleBouche. Verder was het een tamelijk vlakke etappe. We wilden het maison de la nature in Cherine bezoeken, maar dat was dubbel gesloten: altijd dicht van 12.00h tot 14.00h EN altijd dicht op dinsdag. Daarentegen zijn het Maison du Parc en bijbehorende auberge werkelijk heel bijzonder: iedere dag de hele dag open en gezond en verantwoord eten op het menu. We hebben er heerlijk gegeten. Vooral het vruchtensap en mijn toetje (ijs met gekaramelliseerde appel) vielen erg in de smaak bij de wespen, maar dat hebben we soepel opgelost. Na Chateau le Bouchet bezocht te hebben, fietsten we verder over kleine D-weggetjes naar Saint Gaultier waar we overnachtten op camping municipal L’Ilon. Dit vonden wij de beste camping. Er was warempel iemand aanwezig van 7.00h ’s morgens tot 21.00h ’s avonds. En we mochten zelf onze plek kiezen (met een picknicktafel). Extra positief waren de opwekkende leuzen die op de tegels in de douche ruimte waren geschreven die duidelijk opwekten om meer van het leven te genieten en aardiger voor elkaar te zijn (zoiets als: een dag niet gelachen is een dag niet geleefd). Ons voorstel is dat de staf van La Tete Noire op stage gaat bij L’Ilon. De camping was niet erg vol, maar had wel een leuke bezetting met een groep kinderen en nog een paar meer fietsers. Hier hebben we maar eens zelf gekookt en thee gezet. Na een lekke band eerder op de dag besloot mijn zoon om zijn fiets hier een goede beurt te geven. ’s Avonds nog een vliegend hert Lucanus cervus gezien bij de camping en ’s ochtends helaas door een wesp gestoken bij het afval wegbrengen.

Na het ontbijt in Saint Gaultier fietsten we op 16 Juli naar Argenton sur Creuse. Eerst fietsten we op een mooi vlak fietspad op een oude spoorbaan. Maar omdat mijn zoon geen banden op de fiets had die geschikt waren voor gravel, hebben we dit fietspad verlaten. Dus gewoon over kleine D-weggetjes doorgefietst met flink wat klimmetjes. De VVV in Argenton sur Creuse presenteerde zichzelf als de specialist op fietsgebied. Maar toen we informeerden naar de beste fietsroute naar Gargilesse, hadden ze geen idee. Uiteindelijk bleek de beste route te zijn om eerst westelijk langs de Creuse te fietsen en bij Le Menoux over te steken. Terugkijkend was dit het mooiste deel van de hele route. Vooral het uitkijkpunt bij Badecon le Pin was fantastisch. En Gargilesse was werkelijk een prachtig plaatsje waar we ook heerlijk hebben gegeten, na het maison de George Sand te hebben bezocht. Het chateau bezoeken zat er helaas niet in, omdat het pas om 15.00h open ging…. Zolang gingen we niet wachten. Vanuit Gargilesse zijn we verder gefietst naar Le Chatre hierbij de route volgend van St Jacques á Velo via Neuvy Saint Lepulchre. Het was een leuke heuvelachtige route door graanakkers met houtwallen en bosjes. Totaal fietsten we deze dag 75 km met 600 hoogtemeters. We verbleven op camping Val Vert en Berry. Prima camping met een mooi zwembad en een klein restaurantje.

De volgende dag (17 Juli) fietsten we naar Chateauroux. Dit is een etappe van 75 km met 400 hoogtemeters. In Mers sur Indre even bijgetankt bij de lokale bakker en toen weer verder.  In Ardentes hebben we prima geluncht in een restaurantje (Restaurant de la Gare). Het etablissement dat we in gedachten hadden was helaas al complet (Le P’tit Pont). Dit was een restaurant met de onderscheiding Petit Fute, een kwaliteitskenmerk voor kleinschalige Franse restaurantjes. Misschien iets om in gedachten te houden bij het plannen van de route. We verbleven op camping Le Rochat Belle-Isle. Een grote camping vlakbij het centrum van Chateauroux. Tent opzetten, douchen en dan de stad in. Tentoonstellingen bezocht in Couvent des Cordeliers (moderne kunst) en Hotel Bertrand Museum (lokale geschiedenis), door de stad gekuierd en lekker gegeten bij een pizzeria (La Scaleta). Ook het lokale park was het bezoeken zeker waard.

De volgende ochtend (18 Juli) heerlijk ontbeten bij biologische (banket)bakkerij La Gringe Bio in het centrum. De bakkers op het terrasje waren zwaar onder de indruk van de fiets waarmee ik de tocht aflegde. Dat was leuk om te merken, zeker nu we er bijna waren en het wel zou gaan lukken om de tocht af te maken. Vandaag zouden we een extra lange etappe afleggen, omdat we daar een deel van al hadden gezien. Het plan was om van Chateauroux in een keer naar Loches te fietsen, een etappe van 90 km met 700 hoogtemeters. Het was weer erg heet deze dag. Met de tong op de schoenen een barretje (L’Estaminet; ook Petit Fute) bezocht in Beaulieu des Loches om wat fris te drinken. Daarna door naar de camping, tent opzetten, zwemmen en in Loches even wat eten.

En ja nu waren we alweer aanbeland bij de laatste dag van deze fietstocht. Nu fietsten we van Loches naar Montbazon waar we om elf uur aankwamen. Een speciale attractie onderweg is Le Coin Du Mur in Regnac sur Indre. Het is een enorm lange vervallen muur met daarachter een landhuis of chateau waar men blijkbaar geen pottenkijkers wil. Deze setting biedt inspiratie voor een spannende roman of thriller over wat er precies voor activiteiten worden ondernomen in dit landhuis die het daglicht niet kunnen verdragen. Op de camping in Montbazon deden we gauw de spullen in de auto, de fietsen achterop en reden we terug naar Nederland.  Gelukkig was mijn zoon fitter dan ik, dus heeft hij meer gereden. Ik zou het zonder hem, moeilijk hebben gehad om die 7 uur rit vol te houden.

Samenvatting en aanbevelingen:

We zijn erin geslaagd om een cirkelvormige fietstocht te ontwerpen die te doen is voor een 60-plusser op een gewone racefiets met 14 kg bepakking met als uitgangspunt de route Vallee de L’Indre. Deze route was qua dagelijkse afstand en hoogtemeters goed te doen en toch leuk uitdagend. Al moet ik zeggen dat ik op de laatste twee dagen steeds meer moeite had om mijn zoon na een klimmetje weer in te halen. Maar we kwamen steeds mooi op tijd op de camping aan, en hadden de volgende ochtend weer frisse benen. De toevoegingen door de Brenne en langs de Creuse boden extra attracties en maakten de tocht dus leuker. De paklijst was prima in orde (Wietske bedankt), waarschijnlijk ook vanwege het erg mooie weer. Al zullen we de volgende keer wel wat kleine dingetjes meenemen die we nu misten, zoals een spelletje, een klein flesje afwasmiddel en een waslijntje. Ook willen we de volgende keer meer zelf koken, hoewel we daarvoor de supermarkt zullen moeten opzoeken, iets dat we nu vermeden hebben. Het blijft een probleem om dingen te bezoeken in Frankrijk omdat ze de helft van de tijd dicht zijn. Maar gelukkig waren er zoveel mooie dingen te bekijken op deze route dat we niks tekort zijn gekomen. Maar het blijft oppassen voor borden met daarop in grote letters: ouvert tous les jours en daaronder in kleine letters sauf dimanche et mardi. 

Materiaal:

Fietsen: Gazelle race-fiets uit 1981 en BULLS met Ortlieb Quick Rack erop

Tassen: Back Roller Plus en Back Roller Classic van Ortlieb

Tenten: Vango Nevis 100 (2x)

Matjes: Therm A Rest Trail Pro en Bo-Camp Tube Prestige

Slaapzakken: Ayacucho Ordesa hybrid en Ayacucho Magura,

Stoeltjes: Crivit

Route-overzicht